No. 2010-03-01

No to po sprawie.

 

Od kilku dni wolnostojąca.

Nie szuka oparcia.

Próba. 2010-02-14

Jest ok. Próbujemy dalej.

Święte słowa Grażyny z Gorzowa. 2010-02-12

Gdzie jest wielki miód, tam jest wielki smród.

Jutro. 2010-02-12

Jutro mamy się spotkać. Za sukces uznam już samo dotarcie do Warszawy, o ile takowe nastąpi. I nie mówię tu o moich zamiarach, czy wahaniach, lecz o warunkach pogodowych...

Zasadniczo nie wiem, czy chcę jechać, ale chciałabym już zakończyć ten ponury spektakl. I przy okazji nie skundlić się.

Zobaczymy co też ciekawego usłyszę. 

Malować rzęsy? Oto jest pytanie...

Przełom. 2010-02-08

Jest lepiej. Zaczyna do mnie docierać, że głową muru nie przebiję.

Dyliżans donikąd. 2010-02-07

Od wczoraj nic nie jem. Jestem chora i związek mi się rozpadł.

Dziś był kotlet na pokaz, żaby mamunia się nie martwiła, bo w domu jestem.

Spać też nie mogę, bo gardło i serce dokucza.

Total rozsypka.

 

Umówiliśmy się w sobotę. Mamy porozmawiać. Do tego czasu, nie wiadomo...

Oboje chcemy, ale jakoś się nie schodzi, by było tak jak było. By było dobrze.

W sumie to nie wiem. Mam wrażenie, że chodziło o to, by króliczka gonić, a jak rybka złapała haczyk, straciła swój urok.

Nigdy się tak nie zaangażowałam. A jak już wypowiedziałam cały alfabet deklaracji, czar prysł.

Płakałam tak tylko na pogrzebie Dziadka i Babci.

Nigdy się tak nie bałam.

Powoli się wyłączam. Mam nadzieję, że dziś będę spać.

The time is over. 2010-02-06

Dziś zakończył się najpiękniejszy okres w moim życiu.

Dalekobliscy. 2009-12-11

W związku z tym, że ten blog jest prawie anonimowy to wypluwam nań nieco zmurszałe smutki i żale. Jakoś to mi tu najlepiej (mimo złej natury rzeczy) wychodzi. W związku z tym, że ostatnio było względnie nieźle, nie było potrzeby wzbudzać refleksyjnych torsji, a do takich całkiem spróchniałych trosk nie ma co wracać.

Teraz mnie jednak nieźle ściska w dołku, gdziekolwiek ten dołek jest. A jest chyba w mojej głowie. Jest tam na pewno.

Jest teraz taka bardzo trudna sytuacja, kiedy trzeba wybierać, starać się, być opanowanym i cierpliwym. Czasem udawać, że jest ok. Ale jest to trudne, kiedy się człowiek z człowiekiem nie chce podzielić tym, co jest. A jest kiepsko. Znaczy będzie dobrze, ja w to wierzę, ale na razie jest jak jest.

Może nie należę do ludzi wylewnych. Nawet tu na tym blogu zdobywam się na jakąś quasiszczerość, szyfr, grafomańską metaforę, a nie szczerość pełną gębą. Ale nie wiem jaką gębę by mi los przyprawił, wystawiając moje ja jako sekundanta w pojedynku "być" z "nie być".

Wiem już za to, jak się czuje osoba skrępowana czyimś skrępowaniem. Nie zrobię tego nikomu, chyba że bardzo mi podpadnie.

Myślałam, że ludzie chętnie się przede mną otwierają, nad niektórymi trzeba mi jednak sporo popracować, a i to nie gwarantuje powodzenia. Bo nie nic gorszego w relacjach międzyludzkich jak czuć się skrępowanym/zawstydzonym/zażenowanym w stosunku do osób z definicji bliskich. 

czekam. 2009-07-17

Od dziś świadomie czekam na dziecko Marysi i Bartka.

Lykke Li 2009-07-16

Jula twierdzi, że Lykke Li to nic specjalnego, że zapewne miała
muzykującego tatę, który nauczył ją śpiewać. Może i tak było, nie
przeczę, bo nie wiem. Ale dla mnie Lykke Li to kobiecy materiał na
refleksyjne wieczory i nie tylko. Wg mnie warto pochylić się nad tym, co
to dziewczę tworzy,.

Sami posłuchajcie.